PL
Strona główna › Pełny przewodnik

Bom Jesus do Monte, wyjaśnienie

Większość nieporozumień wokół tego miejsca znika, kiedy zaakceptujesz, że schody nie są drogą do kościoła. One są sensem kościoła. Kaplice, zygzaki, fontanny z wodą wypływającą z oczu: wszystko to ma być przechodzone w jednej kolejności, a budowano to w ten sposób ponad sześćset lat.

Czym jest święta góra

Po Soborze Trydenckim Kościół katolicki w południowej Europie zaczął budować sztuczne wzgórza pielgrzymkowe: zalesiony stok, schodkowa ścieżka, kaplice wzdłuż niej, kościół na szczycie. Kto nie mógł dotrzeć do Jerozolimy, mógł przejść jej miniaturowy model w domu. UNESCO używa takiego właśnie języka w odniesieniu do Bragi, nazywając wzgórze krajobrazem kulturowym przywołującym chrześcijańską Jerozolimę, i wpisało je w 2019 roku na podstawie kryterium (iv): 26 hektarów obiektu w obrębie strefy buforowej o powierzchni 232 hektarów, wpisanego jako krajobraz, a nie jako budynek. Bractwo, które jest jego właścicielem, Confraria do Bom Jesus do Monte, istnieje od 1629 roku: to bractwo, a nie widoczny dziś kościół, więc samo sanktuarium jest młodsze niż 1629.

Zygzakowate Escadório dos Cinco Sentidos w Bom Jesus do Monte, Braga
Zygzakowate Escadório dos Cinco Sentidos w Bom Jesus do Monte, Braga

Dlaczego schody mają taki kształt

Od portyku na dole do placu przed bazyliką na górze jest 573 stopni i 116 metrów różnicy wysokości, według strony samej Confraria, która rozbija to na 376, potem 104, potem 93. Dodane dają dokładnie 573. Angielska Wikipedia podaje 583: oficjalna strona osobno liczy jeszcze 34 stopnie poniżej placu, więc od miejsca, w którym zaczynasz i kończysz liczenie, zależy suma. Przeszedłem je kilkaset razy i ani razu nie wyszło mi to samo. Obie liczby są na stronie o schodach.

Trzy biegi schodów mają różne zadania. Pierwszy to Via Sacra, ze szpalerem kaplic z terakotowymi scenami Męki Pańskiej; w XVIII wieku wytyczono wzdłuż niej osiem pierwotnych kaplic, a zachowały się tylko dwie pierwsze. Drugi to Escadório dos Cinco Sentidos, ten zygzakowaty, który wszyscy fotografują, z fontanną na każdym zakręcie: dla Wzroku, Węchu, Słuchu, Dotyku i Smaku. Woda wypływa z rzeźb przez oczy, nos, uszy i usta, co jest bardziej prostackie i lepsze, niż brzmi, gdy stoi się przed nim. Trzeci, Escadório das Três Virtudes, dodano około 1781 roku dla Wiary, Nadziei i Miłości. Wzdłuż balustrad przez całą drogę w górę biegną sfery armilarne.

Wywód, po którym się wspinasz

Czytana po kolei, wspinaczka jest rozumowaniem. Zaczynasz wśród obrazów Męki, mijasz pięć zmysłów ciała na zygzakach i dopiero potem docierasz do trzech cnót teologalnych na ostatnim biegu. Zmysły nisko, cnoty wysoko. Prowadzisz ten wywód nogami i to tłumaczy zygzaki: prosta klatka schodowa byłaby szybsza i zniszczyłaby kolejność, bo to zakręty zatrzymują cię przy każdej fontannie.

Na szczycie stoi bazylika, klasycystyczny kościół autorstwa Carlosa Amarante, budowany w latach 1784-1811 i konsekrowany w 1834 roku. Obie daty są prawdziwe: jedna to budowa, druga konsekracja. Zastąpiła barokowy kościół z około 1725 roku autorstwa Manuela Pinto Vilalobosa. Za nią teren wypłaszcza się w park z jeziorem i łódkami wiosłowymi, których prawie nikt z wycieczek jednodniowych nigdy nie widzi.

Elevador do Bom Jesus, kolejka linowo-terenowa z 1882 roku z przeciwwagą wodną
Elevador do Bom Jesus, kolejka linowo-terenowa z 1882 roku z przeciwwagą wodną

Kolejka jako dzieło inżynierii

Prace rozpoczęły się w marcu 1880 roku, a Elevador do Bom Jesus otwarto 25 marca 1882. Szwajcarski inżynier Nikolaus Riggenbach opracował projekt i przesłał instrukcje ze Szwajcarii; Raul Mesnier du Ponsard nadzorował prace na miejscu. Opieram się tu na stronie samej Confraria i portugalskiej Wikipedii.

Ma 274 metry toru o rozstawie normalnym 1435 mm i pokonuje te same 116 metrów różnicy wysokości co schody. To nachylenie 42 procent, procent, nie stopnie, bo 116 podzielone przez 274 daje 42,3. Dwa wagony równoważy woda: główny zbiornik mieści 5850 litrów, a drugi zbiornik na 216 litrów zasila tylne hamulce. Napełnia się górny wagon, opróżnia dolny, a resztę robi grawitacja. W każdym wagonie jest 30 miejsc siedzących na sześciu ławkach po pięć, a do tego może stać do 8 osób oraz konduktor, zaś przejazd trwa od dwóch i pół do czterech minut, zależnie od obciążenia. Była to pierwsza kolejka linowo-terenowa zbudowana na Półwyspie Iberyjskim i jest najstarszą na świecie wciąż działającą z przeciwwagą wodną. Bilet kosztuje kilka euro, płaci się na dole; ostatnia opublikowana kwota i jej źródło są na stronie ile to kosztuje, a sama maszyna na stronie o kolejce.

Co dodaje przewodnik, gdy miejsce jest bezpłatne

Zwiedzanie Bom Jesus do Monte jest bezpłatne. Teren jest otwarty całą dobę, bazylika nie pobiera opłat, a autobus ze środka Bragi dowozi pod dolną bramę w około pół godziny.

Pieniądze kupują tu trzy rzeczy. Transport, czyli prawdziwy wydatek, jeśli mieszkasz w Porto, 42 km stąd. Kogoś, kto powie ci, która kaplica jest która i dlaczego z nosa kapie woda. Oraz, tylko w jednej z wymienionych tu wycieczek, bilet na kolejkę. Wstęp jest bezpłatny, więc sprawdź w każdej ofercie, co obejmuje jej cena (strona o biletach). Wybór między wycieczką jednodniową a pociągiem opisuję na stronie o Porto, a jeśli myślisz o dołożeniu Guimarães do tego samego dnia, przeczytaj najpierw jeden dzień czy dwa: wszyscy, którzy żałowali, że nie mieli tu więcej czasu, dali swojej wycieczce pięć gwiazdek.

Sprawdź dostępność & zarezerwuj
Bezpłatna rezygnacja do 24 godzin przed wyjazdem w większości wycieczek: rezerwuj teraz, decyduj później.

Najczęściej zadawane pytania

Czy muszę to przeczytać przed wyjazdem?

Wcale nie. Sanktuarium jest bezpłatne i otwarte całą dobę, a schody zbudowano po to, żeby je czytać, więc odrobina wiedzy bardzo wiele daje. Jeśli masz tylko minutę, przeczytaj sekcję o Pięciu Zmysłach i obejrzyj fontanny po drodze w górę.

Czy schody mają 573 stopnie, czy 583?

Confraria, która zarządza sanktuarium, liczy 573 od portyku do placu przed bazyliką i podaje trzy biegi, które się na to składają: 376, potem 104, potem 93. Wikipedia podaje 583. Ta sama oficjalna strona liczy też 34 dodatkowe stopnie poniżej placu, więc od miejsca, w którym zaczynasz i kończysz, zależy suma. Używam 573, bo to liczba samego zarządcy i jej części się zgadzają. Więcej na stronie o schodach.

Kto naprawdę zbudował kolejkę?

Szwajcarski inżynier Nikolaus Riggenbach opracował projekt i przesłał instrukcje ze Szwajcarii; Raul Mesnier du Ponsard nadzorował prace w Bradze. Opieram się na stronie samej Confraria i artykule w portugalskiej Wikipedii. Otwarto ją 25 marca 1882. Zobacz stronę o kolejce.